Günaydın, ilk sahneye çıkışım. Faik Şerbet♥️canım hocam. Dürüst namuslu ilkeli iyi insan

Günaydın,
ilk sahneye çıkışım.
Faik Şerbet♥️canım hocam. Dürüst namuslu ilkeli iyi insan.
İlk o güvendi bana.
9 yaşımdayken sahneye çıkmamı istedi.
12 yaşımda fotograftaki halim) ilk okul mezuniyet gecesi (1987) bu isteğini bana inanip desteklemeyi tekrarlamaktan vazgeçmedi. Nihayet üç sene sonunda o gece sahnedeydim.⭐️ -Kaç kişi var burada öğretmenim?
Gülümsedi, o salonda kaç kişi olduğunu sormam, adeta Onu haklı çıkarmıştı, bunu yıllar sonra bu yıldan bakınca anlamlandırabiliyorum ellbette.
256 kişi vardı.
Bütün sınıf arkadaşlarımın anne baba kardeş ve yakınları.

KazımKarabekir ilköğretim okulu icinde kurulan sahne koridorlar, teypten çalınan müzik o sıcacık güzel insanlar hepsi aklımda.
♥️
Ve bizimkiler. Ceyda 14 yaşında ve neşeli bir kızdı. Böyle bir geceye hazırlanırken hep etrafımda koşturup zıpladığını hatırlıyorum. Rahmetli anneciğim Mine, her zaman olduğu gibi “benim için benden çok” endişeliydi. Annelik duygusunu benim gibilerin anlamasa mümkün olmasa da, bu tarifi yapcak kadar yaklaştım. Evet o endişeydi zaten hayatımdaki büyük yoksunluk, o gidince…
Bir kez daha rahmetle analım, giden tüm anneleri.
Sıra geldi Babama!
(Gülücük) büyük adam peder bey.
En baştan beri muhalefet oldu geceye. Sahneye cıkacak olmam o gece, onu pek germişti.
Yüzüme gülmeye çalışsa da ekşiyen yüzünü ara sıra yakalıyordum.
Gelelim bana. Kimsenin bilmediği bir motivasyonum vardı.
Mahalle ve sınıf arkadasım “…..” ismini vermicem, cocukluktan beri görüşmedik. Şimdi evli barklıdır (insalah)
Onu seviyorum vs beni sevsin istyorum ( bana bak @figenuyan sakın sen de soleme o gece koro ve dans kısmında birlikteydik solumdaydın-)
Sahnede Nasrettin Hoca fıkralarını canlandırdık iki arkadasımla.
Bu fotoğraf ise gecenin sonunda.
Herkes gittikten sonra, Öğretmenim’in beni sarsarak sarılması. Bu onun tebrik ve takdiriydi.
♥️

ceyhunyilmaz (Ceyhun Yılmaz) paylaştı.

-