hayal kurmanın, sokakta yanından geçene yeniden güvenmenin, toplu taşıma araçlarına korkmadan binmenin

hayal kurmanın, sokakta yanından geçene yeniden güvenmenin, toplu taşıma araçlarına korkmadan binmenin, insanlığından utandığın haberlere uyanmamanın, ötekileştirmediğin, öfkeni kontrol ettiğin, ‘benim için kötü düşünmezler’ diye tasalanmadan karnına ağrılar, gözünden yaşlar gelene kadar kahkahalar atmanın…. yeniden mutlu olmanın… yeniden güvenmenin… yeniden umutlu olmanın.. bir gün zamanı gelecek değil mi? Kültürü, sistemi, tarihi, ekonomiyi, milli zenginliklerimizi her şeyi boşaltan bu zihniyetin içimde kalan son umut kırıntısını da boşaltmasını istemiyorum. Biz küçük şeylerle mutlu olabilen güzel bir toplumduk. Tarkan’ın da dediği gibi ‘birbirimize tutunursak belki güneş doğabilir’.. Belki.. evet.. yeniden… sadece kendimi cok yalnız hissediyorum. Belki. Herkes kadar.

sedayetik_ (Birdemetbenimdunyam) paylaştı.

-