Annem… Öyle yüksek bir enerjisi vardı ki.. Asla durmazdı yerinde! Dokunduğu her

Annem… Öyle yüksek bir enerjisi vardı ki.. Asla durmazdı yerinde! Dokunduğu her hayata sevgisinden verdi, dokunduğu her eşyayı parlattı… Üretirdi, yardım ederdi, tamir ederdi, iyileştirirsi, koşardı, alırdı, toplardı, örerdi, dikerdi, çizerdi, yazardı, yedirirdi, anlatırdı… Gönlünde öyle coşkun, sıradışı bir sevgi bir aşk vardı ki… Coşar, aşka gelirdi hep hayata karşı.. Yüce bir merhamet ve sevgi anlayışı vardı, hatta kızardım “anne herkese bu kadar içten davranma, anlamazlar, hor görürler” derdim. “Anlarlar, sen merak etme” derdi… Gerçekten anlıyorlarmış seni annecim, sen herkesin gönlüne hayatına dokunmuşsun… Gönlündekileri serpe serpe yaşamışsın, adın gibi “serpil”mişsin hayata… Heryerdesin şimdi, herkestesin… Senden öğrendiklerimizle, senin izinden, senin sevginle büyüyerek yaşayacağız. Senin kendi cümlelerinle yazdığın gibi “Anneler hiç ölmez, hep sizinledir”… Tatlı kadın, bonilerin ananesi, canımın içi, annemmmm!! İçin rahat olsun! Seni asla unutmam, unutturmam! Kolay olmayacak elbet, ayağımın altındaki zemin yıkıldı… ama ben senin kızınım! Seni çok çok çok, sonsuz seviyorum Annemm… Annemmm…

bonibonlar (Ipek Alper Palabiyik) paylaştı.

-