Ayşeyle en son liseden ayrılırken görüştük. Uzun zamandır birbirimize ulaşmaya çalışıyorduk ki,


Ayşeyle en son liseden ayrılırken görüştük. Uzun zamandır birbirimize ulaşmaya çalışıyorduk ki, bu haftaya kısmet oldu görüşmek. Telefonda sesimi duyar duymaz ağlamaya başladı. Rüyalarında defaatle bizi birbirimize sarılıp ağlarken görürmüş meğer. Sakinleştikten sonra geçen 11 senede neler yaptığımızdan bahsettik. “Oğlum üç yaşındaydı, beyninde portakal büyüklüğünde bir tümör varmış. Ameliyata aldılar, çıkamadı.” dedi. Demirden bir leblebi takıldı sanki boğazıma. Uzun uzun sustuk. Üzerine söyleyebilecek bir şeyler bulana dek… Ayşe’nin şimdi 5 yaşında bir Yiğit’i var hamdolsun. Mevla birini alırken diğerini bahşetmiş ona acısını hafifletmek istercesine… Bu Cuma, duam onun hürmetine daha ziyade. Rabbim, evlatları analarının dizinin dibinden dûr etmeye. Bahtları güleç, kaderleri ak yazılarla dolu ola. Biz aciz kullarını, kaldırabileceklerinden fazlasıyla imtihan etmeye… Cum’alar makbul olsun inşaAllah…
seyyahe_ paylaştı.

-