Bazen öyle hissediyorum ki tek tarifi, tarifsiz… Yoğunluklardan asla isyan etmem. Evet


Bazen öyle hissediyorum ki tek tarifi, tarifsiz… Yoğunluklardan asla isyan etmem. Evet sürekli dilimde bir yoğunum lafı dolanır ama bu isyandan değildir. Gerçekten bulunduğum durumu ifade etmemdendir. Bazı arkadaşlarımız var, ki ben kendilerine gerçekten imreniyorum, her güne yeni satırlar, sayfalar, kitaplar sığdırabiliyorlar. Üzülerek söylüyorum ben yapamıyorum. Gerçekten imreniyorum ama yok, yapamıyorum. Böyle bir ruh halindeyim ki size bunu açıklamak istiyorum. Ben herkese saygı duyuyor, anlayışla yaklaşıyorum. Lakin ben hızlı okuduğum kitapları hemen unutuyorum. Bir süre sonra o kitap ne anlatıyordu dediğinizde bende bir iz bırakmadığını fark ediyorum. Ben bunu sevmiyorum. Ben satırların arasında mana arıyorum. Anlamları için, bana hissettirdikleri için onları okumak istiyorum. Evet, her okuduğum kitap böyle değil bunu bende biliyorum. Kitaplar sıkmasın, bir çırpıda bitsin istiyorum. Lakin ben okumak için okumak istemiyorum. Ve bu kitapları yoğun paylaşan sayfaların arasında kendimi saçma bir açıklama, rahatlama hissiyatı içinde hissediyorum. Gelmeyen yorumlar bizi üzüyor. Nedenlerini ararken belki bir nedeni de budur diye söylemek istedim. :) Umarım kendimi bir nebzede olsa anlatabilmişimdir.
baldanberi paylaştı.

-