….Eline tutuşturulmuş silahla ateş edip düşmanları öldüren bir askere, aslında her zaman

….Eline tutuşturulmuş silahla ateş edip düşmanları öldüren bir askere, aslında her zaman, toprağı elden geldiğince iyi şekilde ekip biçen köylüden daha büyük bir vatansever gözüyle bakılır, çünkü köylünün yaptığı işin yararını yine kendisinin gördüğü düşünülür. Ve ne acayiptir ki, bizim çapraşık ahlak anlayışımızda sahibine iyiliği dokunup yarar sağlayan erdem kuşkuyla karşılanır hep.
Neden acaba? Çünkü alışmışız bir yol bulup başkalarının sırtından kendimize çıkar sağlamaya. Çünkü içimizdeki güvensizlikle sanırız ki, ancak başkasının sahip olduğu şey istenip ele geçirilmeye değerdir.
İlkel bir kabilenin başı, öldürdüğü düşmanındaki yaşam gücünün ondan kendisine geçeceğine inanır. Bu zavallı zenci inancının tıpkısı, insanlar arasındaki tüm savaşların ve güvensizliklerin temelinde yatmıyor mu? Bir insanın ya da ulusun yaşamını ve yaşam kıvancını çoğaltacak katkıların ille de bir başka insan ya da ulustan alınması gerektiği batıl inancından el çekebilsek, daha mutlu olurduk…

raskolnikovv (raskolnikovv) paylaştı.

-