en çok geceleri yalnız kalınca ağlamayı seviyordu… zifiri karanlıkta, yalnız.. ama müzik

en çok geceleri yalnız kalınca ağlamayı seviyordu… zifiri karanlıkta, yalnız.. ama müzik hep olmalıydı.. kısacık bi tını onu alıp taaaa uzaklara götürebiliyordu.. en çok çocukluğunu hatırlayınca ağlıyordu..
insan kendi çocukluğunu alıp.. karşısına oturtup sevebilse, konuşabilse kimbilir neler anlatırdı! belki de sadece gözlerinin içine bakıp onu çok sevdiğini söylemesi yeterdi…
bütün bu duygusallığı 11 yaşında elinde valizle ailesinden aylarca uzak kaldığı içinmiy di.. hiç geçmeyecek! yaş aldıkça unutamayacak mıydı..
{saçının her telini koklayıp öptüm.. Seni Senin Beni Sevdiğinden Daha Çok Seviyordum}
18.09.2016~Çeşme

fotografikhatiralar (Photography&Styling&Blogger) paylaştı.

-