Gunumuzde dillere pelesenk olmus, aslinda nice guzel eseri de olmasina ragmen ‘Gamzedeyim


Gunumuzde dillere pelesenk olmus, aslinda nice guzel eseri de olmasina ragmen ‘Gamzedeyim deva bulmam’ ile taninan buyuk bir Osmanli bestekaridir Kemani Tatyos Efendi. Son günleri sefalet ve hastalık içinde geçen Tatyos Efendi’nin yakın dostu Ahmet Rasim 1 Nisan 1913 tarihli Tatyos Efendi Enkserciyan adlı makalesinde kendisi hakkında şöyle diyordu: “Bilmem daha ne zamana kadar liyakat ve ehliyet erbabına karşı miskin, kadirbilmez kalacağız? Bir zamanlar kemanının hoşa giden nağmelerini dinlemek için etrafına toplanan bin, bin beşyüz dinleyiciden dün cenazesinde on, on beş kişi bulunamadı. Kadıköy Ermeni Kilisesi’nde ruhunun istirahat etmesi için ayin icra edildiği zaman mabedin içi oldukça tenha idi. Ebedi dinlenme yerine götüren arabadan başka üç araba ardı sıra koşuyordu. Mezarlıkta kabrini bile çevreleyecek sayıda değildik. Insanın; Yuh olsun sana ey sanat, buralarda ne sürünüp duruyorsun? diyeceği geliyor.” Bu yaziyi okuyunca son eserinin sozleri nasil da daha bir anlamli hale geliyor: Gamzede’yim devâ bulmam Garibim bir yuva bulmam Kaderimdir hep çektiren İnlerim hiç rehâ bulmam Elem beni terketmiyor Hiç de fâsıla vermiyor Nihayetsiz bu takibe Doğrusu tâkat yetmiyor Ehl-i dilin yoktur kadri Uğraşma gel Tatyos gayri Eserin çok kıymetin yok Git talihine küs bari.
busraozr paylaştı.

-