Kağan küçüktü, terapiden dönüyorduk metrobüsten indik, birden ağlamaya başladı, ama normal bir

Kağan küçüktü, terapiden dönüyorduk metrobüsten indik, birden ağlamaya başladı, ama normal bir küçük çocuk nasıl ağlıyorsa öyle. Kadının biri dönüp dönüp bakıyordu, hanımefendi neden bakıyorsunuz, ne oldu dedim, bakarım bakmam sanane dedi, bakamazsın benim çoçuğuma dedim.
Rize’ye gelirken yolda Samsun’da avm’ye uğradık, asansör bekliyoruz, öğretmenleriyle buluşmuş tahminen lise öğrencisi çocuklar Kağan’a bakmaya başladılar, Kağan sürekli çikolata diyordu, ben de markete gidiyoruz tamam diyordum, asansöre hep birlikte bindik, bakıp bakıp gülmeye başladılar, indik hala gülüyorlar, hakim olamadım kendime, çocuklar neden gülüyorsunuz, eve gidince bilgisayarlarınızdan bakın otizm ne demekmiş dedim, gülmeye devam ettiler. Sonra Engin bana kızdı, daha sakin ol böyle birşey öğretemezsin dedi, ben de ona kızdım, her gün maruz kaldığım şeyleri sen de yaşasan kafa atardın millete.
Dün Rize’deki Burger King’e gittik, hiç gitmek istemedim, Kağan’a bakacaklar diye. Sürekli etrafıma bakıyordum, biri bakarsa “Neden bakıyorsunuz, gerçekten çok üzülüyorum ben, neden bakıyorsunuz?” diyecektim, kızmadan sakince, kimse bakmadı.
Sabah erkenden uyandı Kağan uyanır uyanmaz Böyböy kik dedi, hala diyor. Annanem “sabba namazından beri ötüyor Kağan” dedi gülerek. Dayım horoz gibi öt bakalım Kağan dedi, en yumuşak sesiyle “üg üyü üğğğ” dedi Kağan. Annem de uykusunun arasında sürekli Burgır Kirk yok oğlum diyordu.
#otizm #rize2017

takaziskas () paylaştı.

-