Kalbim sızıyla katmerlendi. Sızıyla. Dün, sıradan bir gün değildi. Bugün de değil

Kalbim sızıyla katmerlendi. Sızıyla. Dün, sıradan bir gün değildi. Bugün de değil. Yarın da olmayacak. Kudüs’te gövde gösterisi gibi bir katliam yaşandı, Cuma günüydü. Müminlerin birlikte kenetlenip saf durdukları mübarek vakitlerde. Bize lütfolunan, bahşolunmuş kıymetli zaman dilimlerinde; mukaddes bir sathın üzerine harîmi izzetimize, harîmi ismetimize kan düştü. O mukaddes avluya girmeleri bile doğru değilken, müslümanlar vuruldu biliyor musunuz? ~ben bu fotoğrafı Kudüs’teki son seher vaktimizde, tek başına, tenhada, avluda bile isteye kaybolduğum o ân çekmiştim~ Üzüntümü anlatabilemiyorum. O avluda, uhrevî bir yolculukla saf duracak müslümanlar zelilce kurşunların hedefi olmamalıydı. Oldu, ve fakat… hiç kimse dudağını kıpırdatıp, mukaddesâtımız diyemedi, demedi. Hüzünlüyüm. Öfkemi cayır cayır bilediğim bir dehşetengiz günün sene-i devriyesinde, 15 Temmuz’da!! müminlere karşı bilhassa oynanan alçakça bir kumpasın ortasında… Kalbim ağrıyor! “buna dayanmalıyım”

dersaadetinkalbi (✩༄ب✩) paylaştı.

-