Neden unutma ihtiyacı duyarız? Erasmus Deliliğe Övgü kitabında ‘Hangi kadın gebeliğin

Neden unutma ihtiyacı duyarız?
Erasmus Deliliğe Övgü kitabında ‘Hangi kadın gebeliğin rahatsızlıklarını, doğurmanın sancılarını, tehlikelerini ve eğitimin yüklediği usandırıcı işleri ciddi olarak düşünseydi, bir erkeğin âşıkane takiplerine kendini kaptırırdı? Halbuki hayatı, evlenmeye borçlusunuz, evlenmeler de benim cariyelerimden Bunaklık tarafından kurulurlar. O halde bana ne kadar minnet borçlusunuz! Sonra bir kadın, bir kere bütün bu sıkıntıları çektikten sonra, eğer benim aziz dostum Unutmak tanrıçası, onu etkilemeseydi, kendini bu sıkıntılara bir defa daha sokar mıydı?’ der.
Beyin, vücudu koruma altına almak için bazı mekanizmaları başlatır, zihin de beyni korumak için çeşitli oyunlar oynar. Evrimimiz gereği, hayatımızın sıkıntılı yanlarını unutarak yahut hayallerimizde farklı gerçeklikler yaratıp onlara inanarak yaşamaya devam ediyoruz.
Peki irademizle, unutmak için debelendiğimiz, hafızamızdan silkelemek istediğimiz deneyimler? Bizi biz yapan anlarımızı analiz edip, besin değerlerini ayrıştırarak sindirmek ve sonunda anlayış ve minnetle, hatta biraz da şefkatle, haline hatrına sırt dönmeden, rafımızda güzel bir köşe bulmak varken; silme, çöpe atma, hani elimizden gelse altına bomba döşeyip imha etme ihtiyacı nereden gelir?
Belki her an korkutulduğumuz için; ansızın yakalandığımız yargı yağmurları, yüklediğimiz beklentilerden geriye kalan ve bizi kanatan hayal kırıklıkları, sesli düşünceler, ayın sonunda faturalar, kira zamanı ev sahibinin kapının ardındaki ayak sesleri… Korkuyoruz. Ben korkuyorum. Tutsak düşüncelerin, yabancılaştırılmış dürtülerin, yasak sevdaların, kör sağır ve aksak kalmış sanatın müsebbibi de bu korkularımız oluyor.
Belgesellerde vahşi yaşam diye aslanları, köpek balıklarını, antilopları gösteriyorlar. Onların hayatı anlaşılır, sadece acıkmışlar. Yalanlarıyla, entrikalarıyla, hesaplı ilişkiler, doyumsuz arzular ve cinayetlerle asıl vahşi hayat bizimkisi.
Bir yanılsama bu, bir koşullandırma. Hayatta kalmak adına kirleniyoruz ve kirlendikçe unutmak istiyoruz.

yuzyillikyalnizlik (Zeynep Süeda) paylaştı.

-