Ördüğüm ve hatta gördüğüm ikinci en büyük berenin fotoğrafını çekerken elimdeki yaraya


Ördüğüm ve hatta gördüğüm ikinci en büyük berenin fotoğrafını çekerken elimdeki yaraya çarptı gözüm: Dün Kağan’la yürüyüşe çıkmıştık. O beni yüksek yerlere tırmanarak sinirlendirdiğini sanıp gülüyordu (şu an örgü sepetime basarak yapmaya çalıştığı gibi) ama aslında bu hali çok sevimliydi, şimdi de öyle. Seveyim derken elimi duvara sürtmüştüm, şu anda bakmaya doyamadığın güzel bir yara: çünkü o dünün hatırası. Bundan bir kaç yıl önce Kağan Duyu Bütünleme Terapisi’ne gidiyordu. Orada tanıdığım bir çok otizmli çocuk annesi gibi benim de ellerim, kollarım Kağan’ın tırnaklarıyla yaptığı yaralarla doluydu. Şimdi derin izler halinde taşıdığım bu yaralara bakınca şükrediyorum. Çünkü artık yapmıyor, çünkü o günleri hatırlamak bile istemiyorken, hatırlayıp “bak şimdi öyle şeyler yapmıyor.”‘a şükredebiliyorum. #örgü #bere #knitting #knittedhat #otizm
takaziskas paylaştı.

-