Tanışmıyorduk. Önemli mi? Asla. Bazı insanlar birbirleriyle tanışmasalar da tanırlar birbirlerini

Tanışmıyorduk. Önemli mi? Asla. Bazı insanlar birbirleriyle tanışmasalar da tanırlar birbirlerini. Bazen bir bakışla. Bazen bir cümleyle. Bazen de sadece susarak. Karşıdan. Kıyıdan. Köşeden… Az önce öğrendim: Sırtından vurmuş Vatan’ı bir kadın… 4 kurşunla. Sebep? Hiç! Diyorlar ki “platonik aşk”mış sebebi. Yani? Bu mudur sevmek? Aşk? “Ya benimsin ya da hiç” nasıl da korkunç bir deliliktir böyle… Karşındaki insanı seviyorsun ama onu bir şeye mahkûm ederek. Bak: Ölüme mahkûm etmişler Vatan’ı… Kadını-erkeği de yok bunun. Karşındaki insanı, kendi hayatını yaşama iradesi gösterdiği için bir şeye mahkûm etmek en sefil, en adice suçtur. Tecavüz edenden farkı yoktur bunu yapanın. Hürriyetimizi bir başkasının iradesine asla teslim etmemeli. Hayat kısacık ve hür geçen her anın değerini bilmeli… Ama bak; bazen sırtından vuruyor seni sevdiğini söyleyenler bile… Hayat ne acımasız ve tuhaf, di mi? Üzgünüm… Hayatımda hiç tanışmadığım biri için. Bir şeye mahkûm edilmenin kederiyle son nefesini veren bu genç adam için… Diyeceğim şu ki hayatınızda sizi herhangi bir şeye mahkûm etmek isteyen herkesten uzak durun. Bunu sizi sevdiği için yaptığını iddia edenlerdense bilhassa… En korkunç deliler onların arasından çıkıyor çünkü. Ve sizi sevdiklerini iddia ederlerken bile sizi bir şeye mahkûm etmenin utancını bir an olsun taşımıyorlar. Gamsız katiller dahi onların arasından çıkıyor. Sana gelince #VatanŞaşmaz… Dilerim gittiğin yerde sulh senin olur. Ailene ve hakikî sevenlerine sabırlar dilerim. – Ozan Önen

ozanonen (Ozan Önen) paylaştı.

-