Vazgeçmeyi yeni yeni öğreniyorum. Biletleri, mektupları, üzerine tarih atılmış küçük kağıtlardaki

Vazgeçmeyi yeni yeni öğreniyorum. Biletleri, mektupları, üzerine tarih atılmış küçük kağıtlardaki notları senelerce saklayan ben; hatıralara kıymak üzerine çalışmalara başladım. Bir kere dost olduk mu ne olursa olsun hayatımdasın dediğim insalar olmadan yaşamayı bile öğreniyorum. Aramamayı, sormamayı, silmeyi. Senelerdir hafızamda taşıdığım “Huz ma safa, da ma keder.” sözünü yeni yeni idrak ediyorum: “Huzur vereni al, keder vereni bırak.” Anlıyorum ki kimse omuzlarımda yük değil. Kimse kamburum değil. Canımdan, kanımdan insanların öldüğü şu dünyada kimsenin kahrı sonsuza kadar çekilesi değil. Gerek yok. Seyrelmeyi, azalmayı, sadece elzem olanla yetinmeyi, öğreniyorum. Daha da küçülsem keşke, diyorum. İki üç insan kalsam. Bir iki kitap. Tek pantolon, tek gömlek. Ölmesi kolay olur.

volkanzamanoglu (Volkan Zamanoğlu) paylaştı.

-