Zor bir haftaydı. Yapmak istediğin şeylerin bazılarına hiç başlayamadın, bazılarıysa yarım kaldı

Zor bir haftaydı. Yapmak istediğin şeylerin bazılarına hiç başlayamadın, bazılarıysa yarım kaldı. Zor bir haftaydı… Acı, hayal kırıklığı, üzüntü, özlem sık sık ziyaretine geldi. Kendini çoğu zaman başarısız, güçsüz hissettin; hiç düzelmeyeceğini, buradan sonrasının artık hep yokuş aşağı olduğunu düşünceleri bırakmadı peşini. Bilmeni istiyorum ki ne hissettiklerin ne de düşüncelerin senin elinde değil. Senin suçun değil aklından, bedeninden geçenler. Bir yerlerden, çok eskilerden, büyüdüğün ortamdakilerin davranışlarından öğrendin bazı durumlarda kendini tehdit altında hissetmeyi, bazı insanların etrafında rahatsız olmayı, bazı meselelere çok kafa yormayı, başarı kotanı çok yukarılara koymayı, sana senin onlara baktığın gibi bakmayacak insanları seçmeyi. Biliyorum, zor geliyor şu an. Zor geliyor yeniden başlamak. Zor geliyor daha iyisi için çabalamak. Zor geliyor yalnızca hayatta kalmak. Ama biliyor musun, içinde ne yapman gerektiğini, bunun da geçeceğini bilen bir tarafın var. Şimdi sesi belki hiç çıkmıyor, belki de duyamıyorsun içinde olduğun kaostan. Ama ben inanıyorum sana. Seni hiç tanımamama rağmen inanıyorum. İnanmanın ötesinde biliyorum… Biliyorum ki her duygunun bir vadesi var. Bir de görevi var…. Biliyorum ki acının sana öğretecekleri var. Geçene kadar, dinene kadar kendine iyi davran, kolla kendini ve ihtiyaçlarını olur mu? Çünkü elinde olmayan onca şeyin arasında nasıl davrandığın kendine… işte o elinde. Acınla ne yapacağın elinde. Acele etmeden… Her şeyin bir zamanı olduğuna güvenerek… #zeynepselvili #hepimizenot

zzeynepselvili (Uzman Psikolojik Danışman) paylaştı.

-